ગયા શનિવારે આપણે અમેરિકાને ગતિશીલ રાખતા કેટલાક પ્રકારના વાહન જોયા… આ કડીમાં બાકીના એવા કેટલાક પરિબળો જે અમેરિકાને સદૈવ ચલાયમાન રાખે છે… આ સિવાય પણ સેંકડો પ્રકારના સાધન-વાહન અમેરિકામાં હોવના જ પણ મારી નજરે દોઢ મહિનામાં જે પણ અલગ અલગ ‘વેરાઇટિઝ’ ચડી એનો આ નાનકડો રસથાળ આ અઠવાડિયે ફરી એકવાર… કલમના બદલે આજે કેમેરાની કવિતા… આશા છે આપને ગમશે…
(ટાઇટેનિકના પંથે…..)
(ઝીપ…ઝેપ્પ…ઝુમ્મ….. ….સામા કાંઠે કેનેડા)
(આ તો તારી ને મારી વાત… )
(મનના માલિક તારી મોજના હલેસે ફાવે ત્યાં એને હંકારી તું જા)
(એણે આભનું નિશાન ભલું તાક્યું, બાકી ન કાંઈ રાખ્યું…)
(મહાસાગરમાં હું એક બિંદુ…. )
(तू किसी रेल सी गुजरती है, मैं किसी पुल सा थरथराटा हूँ…)
( અરે… અમેરિકામાં આ વાહન પણ? )
(મશીન અને મોટરની દુનિયાથી દૂર )
(ગોરસ લ્યો રે… કોઈ ગોરસ લ્યો રે….)
(કૂતરા ગાડી)
(એક વાહન આ પણ… )
(ધ બેસ્ટ થિંગ ઇન અમેરિકા…..)
(અને આ વાહન બધામાં ઉત્તમ, ખરું ને? )
(જૂનું એટલું સોનું… વિન્ટેજ કાર! )
(કભી તો મિલેગી, કહીં તો મિલેગી… ….મારા દીકરાની ડ્રીમ કાર)
(મનુભાઈની મોટર ચાલી પમ પમ પમ… …લિમોઝીનનો ઠાઠ)
(નગરને ગળી જતી ભીડ… )
(પુલ વિનાના કાંઠા વચ્ચે જિંદગી જીવાઈ ગઈ… )
(આપણી રગોનું લોહી લાલ, ન્યુ ર્કની રગોમાં પીળું…)
(ન્યુ યૉર્ક શહેર બતાવું ચાલો… )
(નાની તો નાની, પણ મારી ગાડી મને વહાલી…)
(પંછી બનું, ઊડતી ફિરું, મસ્ત ગગનમેં… )
(ઉડે ઉડે રે પતંગ મોરી ઉડે રે…)
